Rozdział 1

I jest ode mnie znacznie bardziej doświadczony, choć nigdy bym się do tego nie przyznała.

Chwytając moje policzki dłońmi, sam przywiera do moich ust i próbuje mnie pocałować, ale nie ma doświadczenia w przyjmowaniu odmowy i pocałunek wychodzi niezdarny i bolesny.

– Cholera, umiem lepiej, naprawdę.

– Wyjdź.

– Alicja…

– Idź do diabła, Mardżanow! O mało nie wybiłeś mi zęba. Wracaj i trenuj na swoich koleżankach!

– I tak będziesz ze mną!

Prawie śmieję się ze złości, wycierając dłonią przygryzioną przez chłopaka wargę.

– Z tobą? Na jak długo? Tydzień? Miesiąc? Jak długo zwykle spotykasz się z dziewczynami?.. Dopóki nie zaspokoisz ciekawości? Czy dopóki nie udowodnisz kumplom, jaki jesteś gość?

– Nigdy.

– Kłamiesz! Dawno wyrosłam z takich bajek.

– Dobra. Dopóki nie dostanę tego, czego potrzebuję, zadowolona?

Stygnę, atramentowe oczy lśnią, ale ta bitwa do niczego nie doprowadzi. Tym razem udaje mi się odepchnąć chłopaka i odejść od drzwi.

– Przynajmniej szczerze. A teraz wyjdź, Rusłan, i wybij mnie sobie z głowy. Albo wyjadę stąd i wrócę dopiero wtedy, gdy dorośniesz. Naprawdę dorośniesz, żeby przestać się mną bawić.